2. Ustawy, według jakiego translatorem przysięgłym może pozostawać jaźń ręczna, znająca język polski, posiadająca nienaruszoną wprawa do czynności ustawowych, niekarana za przewinienie umyślne, przestępstwo skarbowe lub za nierozmyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu pirueta gospodarczego, która: 1 ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, oświadczeń członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu EFTA - stron zgody o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego państwa; 5 dopełniała magisterskie studia wyższe na trendu filologia lub kończyła magisterskie studia wyższe na odrębnym trendzie i studia podyplomowe w obrębie przeniesienia, umiejętne dla podarowanego języka; 6 rozczłonkowała z skutkiem pozytywnym test z sztuce objaśniania z języka polskiego na język odległy zaś z języka nieznanego na język polski, oznaczany dalej “egzaminem na tłumacza przysięgłego”. Tłumacz przysięgły Ustawa z jednej flance wyciąga możliwość czynienia zawodu na translatorów nieposiadających obywatelstwa polskiego, a jednocześnie rozpoczyna ostrzejsze postulowania m.in. przymusowy test zaś wymóg kończenia kierunkowych atelier wyższych. Przed wprowadzeniem w życie świeżej ustawy obowiązki zaś uprawnienia tłumaczy przysięgłych regulowało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 czerwca 1987 r. w kwestii biegłych prawniczych i translatorów przysięgłych Dz. U. Nr 18 poz. 112 wraz z nowszymi zmianami.